مطالب مرتبط:

من اولین زن استنداپ کمدین ایران هستم +عکس

من اولین زن استنداپ کمدین ایران هستم +عکس

تمدید  مهلت ارسال آثار به جشنواره خاتم

تمدید مهلت ارسال آثار به جشنواره خاتم

مهلت ارسال آثار به سومین دوره جشنواره داستان کوتاه خاتم تا ۱۸ اسفندم ...

حضور «خرگوش سفید را دنبال کن» در جشنواره فیلم کلکته

ساعت: 15:26 منتشر شده در مورخ: 1396/11/28 شناسه خبر: 1314572 فیلم مستند «خرگوش سفید را دنبال کن» به کارگرد ...

انتشار آلبوم موسیقی «دیوار و چین» جدیدترین اثر على قمصرى

انتشار آلبوم موسیقی «دیوار و چین» جدیدترین اثر على قمصرى

آلبوم موسیقی «دیوار و چین» جدیدترین اثر على قمصرى روز 5 اسفند ماه ...

وزیر ارشاد: با انتقال موزه هنرهای معاصر مخالفم

خبرگزاری ایسنا: وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پاسخ به اینکه موضع او درباره بحث انتقال موزه هنرهای معاصر از این وزارتخانه به سازمان میراث فرهنگی چیست؟ گفت: من شخصا مخالفم. شورای هماهن ...

اولین لَند را بی سانسور ببینید

به گزارش جهان نیوز، مستند اولین لَند به تهیه کنندگی داوود مرادیان، چهارشنبه 2 اسفند رونمایی می شود. این مستند که به همت سازمان بسیج هنرمندان و بسیج رسانه ملی ساخته شده، نگاهی است به آنچه بر سازندگان اولین شهربازی ایدئولوژیک کشور گذشته است. عباس مرادیا ...

سایت «معرفی و نقد کتاب تهران» رونمایی شد

سایت «معرفی و نقد کتاب تهران» رونمایی شد

سایت «معرفی و نقد کتاب تهران»، با هدف آشنایی بیشتر مخاطبان با تازه‌ه ...

آیا پای محمدرضا گلزار به رینگ بوکس باز می شود؟

سوپر استار سینمای ایران این روزها به رشته بوکس علاقه‌مند شده است. به گزارش شمانیوز: سوپر استار سینمای ایران این روزها به رشته بوکس علاقه‌مند شده است.محمدرضا گلزار سوپر استار سینمای ایران که چند سال قبل به عنوان مربی بدنساز تیم والی ...

حدیث روز/ خطبه حضرت زهرا(س) درباره راه نجات بخش پیامبر(ص) و امام علی(ع)

مشرق- حضرت زهرا علیهاالسلام در بخش دیگری از خطبه می فرماید: ... و شما بر لبه پرتگاهی از آتش قرار داشتید جرعه آبی برای تشنگان و شکار بی رنجی برای آزمندان بودید، آنگاه خدای بزرگ به وسیله حضرت محمد صلی الله علیه و آله و پس از چه فراز و نشیب ها ـ و گرفتار شدن ...

حاتمی کیا حقیقت را گفت/ داوری جشنواره فیلم فجر استاندارد نبود

حاتمی کیا حقیقت را گفت/ داوری جشنواره فیلم فجر استاندارد نبود

سعید مستغاثی گفت: حاتمی‌کیا نه برای خود بلکه به فضای رسانه‌ای اعتراض کرد، حاتمی‌کیا فردی نیست که محافظه کاری کند خیلی عیان و واضح صحبت می‌کند و حرف‌های او حرف‌های حقی است که گفته شد. به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، سعید مستغاثی، ...

فروغی: هیچ زبانی برای توصیف فاطمه زهرا (س) به جز شعر وجود ندارد

به گزارش ایسکانیوز از خانه شعر، شب شعر فاطمی «رمز طوبی» با سخنرانی علی انسانی و مهدی امین فروغی و اجرای فاطمه طارمی عصر برگزار شد. حاج علی انسانی، مهدی رحیمی، محسن عرب خالقی، محمود حبیبی کسبی، احمد بابایی، احمد علوی، غلامرضا سلیمانی، سجاد عزیزی آرا ...

(تصویر) الناز شاکردوست واکر در دست، در استودیو

(تصویر) الناز شاکردوست واکر در دست، در استودیو

الناز شاکردوست با شرایط خاص و واکر در دست به استودیوی صداگذاری تازه‌ترین فیلم فرزاد موتمن، «سراسر شب» رفت. الناز شاکردوست که مدتی است به علت آسیب‌دیدگی در صحنه فیلمبرداری «دو طبقه روی پیلوت» در بیمارستان بستری است با انتشار دو عکس از خود که در یکی ...

اکران مردمی فیلم مجید مجیدی با حضور گلزار

خبرگزاری فارس: اکرانی مردمی «آن سوی ابرها» تازه ترین ساخته مجید مجیدی در پردیس کورش با حضور محمدرضا گلزار و مجید مجیدی انجام می ‌شود. محمدرضا گلزار در 10 سانس از ساعت 18 تا 24 در ...

اکران مردمی فیلم مجید مجیدی با حضور گلزار

اکران مردمی فیلم سینمایی «آن‌سوی ابرها» ساخته مجید مجیدی با حضور محمدرضا گلزار در پردیس کورش صورت می‌گیرد. به گزارش فارس، اکرانی مردمی «آن سوی ابرها» تازه ترین ساخته مجید مجیدی در پردیس کورش با حضور محمدرضا گلزار و مجید مجیدی انجام می ‌شود. محمدرض ...

داروگ با حال و هوای عید آمد

داروگ با حال و هوای عید آمد

نوزدهمین شمارۀ ماهنامه داروگ (اولین نشریه نوجوانان دوستدار محیط‌ ...

رای گیری نهایی جوایز سینمایی اسکار آغاز شد

رای گیری نهایی جوایز سینمایی اسکار آغاز شد

مهلت یک هفته‌ای اعضای آکادمی اسکار برای رای‌دهی و انتخاب برندگان ...

فیلم | روایت تصویری حمید فرخ نژاد از حوادث خیابان پاسداران

فیلم | روایت تصویری حمید فرخ نژاد از حوادث خیابان پاسداران

Video/Audio Link   به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، حمید فرخ نژاد، فیلمی از حوادث شامگاه دوشنبه 30 اسفند را در اینستاگرام به اشتراک گذاشت و با انتشار متنی از عملکرد مناسب نیروی انتظامی تقدیر کرد. این بازیگر نوشت: «مت ...

چگونه تئاتر ایران روی خوش به سیمون ارائه می دهد ؟

چطور تئاتر ایران روی خوش به سایمون نشان داد؟

نرگس کیانی: نیل سایمون و.... تئاتر های 91 ساله آمریکایی است که در میان شخصیت های محبوب در اداره تئاتر است. مردی که با این نسخهها کار مانند "عاقبت عشاق سینه چاک" و "پسران آفتاب" و "پابرهنه در پارک" و "اتاق در هتل پلازا', "دکتر شری" و "شایعات" ، یان" و "کولی جن" تا به حال بارها و بارها گاهی اوقات به طور همزمان در تهران و دیگر شهرهای ایران صحنه رفت و با واسطه زبان یک مقدار زیادی از کار با شهرام زرگر. اجرای "زندانی خیابان دوم" سیمون به کارگردانی میلی آمپر برای دیدار با امام در تئاتر در ایران از یک طرف و در حال اجرا دیگر با نام "زندانی خیابان نواب" به کارگردانی هوشمند, اخبار, نمایش اداره تئاتر از سوی دیگر تبدیل شده بود به دیده بانی شهرام زرگر برویم که هر دو اجرا را بر اساس ترجمه خود را به سابق. زرگر از نظرش نسبت به این متن گفت، از دلیل استقبال گروه های نمایشی و مخاطبان از آثار سایمون، از تاثیر میزان کمدی بودن آثار این نمایشنامه نویس آمریکایی در استقبال از متن هایش و همچنین از میزان رعایت حق و حقوق مترجم در ایران. بوی تند آشغال هایی که پای آپارتمان 14 طبقه تان تلمبار شده است شهرام زرگر در مورد «زندانی خیابان دوم» گفت: «نمایشنامه «زندانی خیابان دوم» که رگه های درخشانی از طنز در آن قابل مشاهده است، به زعم من آن روی سکه تراژدی آمریکایی است. آن روی سکه ای که نشان می دهد نظام های اقتصادی و اجتماعی چطور به انسان به چشم ابزار تولید نگاه می کنند، ابزار تولیدی که روزی از چرخه کاربری خارج و مثل یک چرخ دنده ساییده شده و بی مصرف کنار گذاشته می شود.» او ادامه داد: «من «زندانی خیابان دوم» را آن روی سکه «فروشنده» نوشته آرتور میلر می دانم که به عنوان تراژدی قرن می شناسندش. اثری که سیر سقوط یک انسان را نشان می دهد. انسانی که واقعیت تلخ زندگی یقه اش را می گیرد و بوی تند آشغال هایی که پای آپارتمان 14 طبقه اش تلمبار شده مشامش را آزار می دهد! و این اتفاق درست در جایی رخ می دهد که گمان می کند حاشیه امن زندگی اش است و پس از مدت ها کار کردن می تواند به رویایش برسد!» زرگر تاکید کرد: «تصور من این است که مخاطب در همه جای دنیا با مسائل یکسان و همگونی مواجه است؛ عاشق شدن، خیانت دیدن یا خیانت کردن، تهدیدِ از دست دادن شغل یا بی حاصل ماندن تمام دویدن ها، طوری که انگار همه عمر روی یخ دویده اید و هر بار سیلی سخت واقعیت موجب شده است به خودتان بیایید. بسیاری از مسائلی که در دهه 30 و 40 در آمریکا، موضوع درام آمریکایی بوده الان می تواند به عنوان مثال در چین صادق باشد. الان هم یک چینی مثل همان آمریکایی بعد از بحران اقتصادی، می دود و طبیعی است که او هم یک رویای چینی برای خود دارد.» دلیل استقبال گروه های نمایشی از آثار نیل سایمون شهرام زرگر در ادامه و با گذر از «زندانی خیابان دوم»، در جواب این که به نظرش دلیل استقبال گروه های نمایشی از آثار نیل سایمون در ایران چیست، گفت: «بخشی از علاقه کارگردانان ایرانی به متن های نیل سایمون به این برمی گردد که اجراها از لحاظ جذب مخاطب موفق بوده است. تصور من این است که چه سایمون و چه دیگر نویسندگانی که در آثارشان به مسائل اجتماعی با دیدگاهی انتقادی به همراه چاشنی طنز نگاه می کنند چه در ایران و چه در به عنوان مثال آمریکا مورد استقبال قرار می گیرند و این مسئله به این که ما آن را بپذیریم یا نه، یا خوشمان بیاید یا نه ربطی ندارد.» میزان تاثیر نگاه کمدی متن در استقبال از اثر زرگر در مورد میزان تاثیر چاشنی طنز متن های نیل سایمون بر استقبال از آن ها توضیح داد: «در مورد سایمون، تصادفا و شاید به این دلیل که به عنوان مثال شخص من که بر ترجمه آثارش متمرکز بوده ام، کمتر به سراغ آثارِ دهه 90 به بعدِ او رفته ام، یا ترجمه کرده ام و هنوز چاپ نشده یا چاپ شده اما چون اجرا نشده آن طور که باید دیده نشده است، این نکته مغفول مانده که سایمون از دهه 90 به بعد در مواجه با مسائل اجتماعی نگاهی جدی تر، تلخ تر و گزنده تر دارد.» او ادامه داد: «یعنی اگر به عنوان مثال در اواخر دهه 60 نمایشنامه ای می نویسد که ترجمه حدودی نامش می شود «کمی از خودت تعریف کن» یا «یک حالی به خودت بده» یا همان «یک پپسی برای خودت باز کن» که به دوران جوانی و شور و شوق و شیطنت های آن دورانش برمی گردد، در «عاقبت عشاق سینه چاک» شاهد رسیدنش به میانسالی هستیم و در دهه 90 که دوران میانسالی را پشت سر می گذارد، نگاهش تلخ تر و جدی تر می شود.» تضمین احتمالی بازگشت مالی زرگر در مورد تضمین حدودی مالی آثاری که از نیل سایمون اجرا می شود و احتمال زیاد بازگشت هزینه های انجام شده از طریق فروش بلیت هم گفت: «با توجه به شرایط اقتصادی مان برای من طبیعی و پذیرفتنی است که یک گروه بخواهد یک ماه، یک ماه و نیم تمرین کند و مطمئن باشد که 30 یا 40 شب هم می تواند روی صحنه برود و کارش که تمام شد هم بابت سه، چهار ماهی که در مجموع تمرین و اجرا کرده منتفع باشد و سالنش با 15، 16 نفر که هفت، هشت نفرشان هم با بلیت مهمان آمده اند پر نشده باشد. چرا فکر می کنیم کاری که تماشاگر بلیتش را می خرد و سولداوت می شود کاری پوپولیستی و عامیانه است؟ مگر وقتی یک استادیوم پر می شود نشان محبوبیت بیشتر و بالاتر تیم ها نیست؟! این هم همان است. طبیعی است که تماشاگر، انتخاب می کند که چه چیزی را ببیند.» محدود کردن نیل سایمون و نیل سایمون بازها برای بیشتر شدن جای دیگران زرگر در مورد این که هفت، هشت یا 10 سال پیش متن های نیل سایمون به عنوان مثال در رویدادی مانند جشنواره تئاتر دانشگاهی رد می شد تا از این طریق گروه های نمایشی به سراغ متن های دیگر هم بروند گفت: «هفت، هشت یا 10 سال پیش می گفتند یک قانون نانوشته در جشنواره تئاتر دانشگاهی هست که آثار سایمون را قبول نمی کنند و از من می پرسیدند آیا دلیلش این است که با شما بَدَند؟! من جواب می دادم خیر! برگزارکنندگان جشنواره ای مانند تئاتر دانشگاهی دوستان صمیمی مند، دبیران همه ادوار این رویداد یا رفقای منند یا دانشجویانم بوده اند و اتفاقا لطف می کنند که سایمون را نمی پذیرند! وقتی مثلا یکهو 15 درخواست اجرا به دستشان می رسد که می خواهند «عاقبت عشاق سینه چاک» را کار کنند یا «پابرهنه در پارک» را. چرا؟! مگر متن قطع است؟! اگر قرار باشد از میان 80 اثری که وارد یک جشنواره می شود 15 تایش از یک نمایشنامه نویس باشد من هم باشم می گویم اصلا رویکرد امسال ما این است که هیچ اثری از او اجرا نشود!» او افزود: «خود من هم اگر در شورای انتخاب باشم ترجیح می دهم چیزی که بارها و بارها کار شده و دیده شده کمی عقب برود و بچه های خودمان بنویسند و اجرا کنند. اتفاقا این محدودیت گاهی اوقات عین این است که به بچه کوچکمان چیزی نمی دهیم چون برایش ضرر دارد. من آن سمت ماجرا می بینم و می گویم اتفاقا چقدر خوب که نگذاشتند سایمون کار کنید، حالا بروید سراغ نمایشنامه ای که فلان دانشجو برای پایان نامه اش نوشته است.» متن خارجی آسان تر مجوز می گیرد یا متن ایرانی؟ شهرام زرگر در مورد دلیل این که متن های خارجی چاپ شده آسان تر از نمایشنامه های ایرانی که هنوز چاپ نشده اند مجوز می گیرند هم ابتدا به شوخی گفت: «شاید دوستان مان فکر می کنند فرضا اگر نمایشنامه ای تِمَش خیانت است بهتر است این خیانت از سوی آدم هایی فرنگی انجام شود که به صورت ذاتی آدم های خائنی اند تا به این ترتیب ننگ عمل بیشتر به چشم ما بیاید.» او ادامه داد: «جدا از شوخی، وقتی چیزی چاپ می شود یعنی اعضای هیئت نظارت بر چاپ و نشر کتاب، کار خود را انجام داده اند و به این ترتیب کار شورای نظارت و ارزشیابی مرکز هنرهای نمایشی جلو افتاده است و نیمی از راه را رفته اند و این موقیعت با وضعیتی که در آن باید نمایشنامه ای ایرانی را که هنوز چاپ نشده بررسی کنند متفاوت است.» قانون کپی رایت، از حق مولف تا حق مترجم زرگر در مورد رعایت شدن یا نشدن کپی رایت مترجم در ایران هم گفت: «ما در کشوری زندگی می کنیم که قانون کپی رایت در آن اجرا نمی شود. طبیعی است که من هم به عنوان مترجم باید از مولف اصلی اجازه بگیرم و در کشورم که این قانون را به رسمیت نشناخته، اولین متخلف منم. واقعیت این است که با شرایط فعلیِ نشر باید گفت وای به وقتی که بخواهید حق مولف را هم بدهید! درآمد حاصل از کتابی که 300، 400 یا 500 نسخه چاپ می شود مطلقا جوابگوی این که ناشر بخواهد حقوقی به نماینده یا ایجنتِ نویسنده بدهد، نیست!» او ادامه داد: «جدا از این ماجرا، که شاید بشود گفت یک توفیق ناخواسته است، من فکر می کنم این حق به مرور به رسمیت شناخته خواهد شد. اولا این که من ممنونم از شوراهایی که اسمشان شورای نظارت و ارزشیابی است و عموما از گروه ها می خواهند که موافقت پدیدآورنده را به صورت مکتوب ارائه کنند. پدیدآورنده، یا نویسنده نمایشنامه است که بسیار مهم است بداند می خواهند با متنش چه کنند یا مترجم.» مترجم «مادرِ ایکاروس» اثر سام شپر افزود: «من اگرچه مترجمم، ولی خودم را نه مترجم حرفه ای که مدرس حرفه ای می دانم هر چند 37 کارِ ترجمه دارم که 20 تایش چاپ شده اما مترجم حرفه ای آن است که صبح که بیدار می شود کارش را شروع می کند و می گردد ببیند کجا دارند کدام کارش را اجرا می کنند و سریع تلفن می زند که حق و حقوقش چه شد. من این طور نیستم. من یک وقت هایی صبر می کنم تا شب آخر اجرا ببینم اصلا طرف یادش می آید که بگوید فلانی ما متنی را که تو ترجمه کرده بودی کار کردیم! خیلی وقت ها اجرا تمام می شود و ممکن است یک جایی دوباره آن آدم را ببینم و بگوید آقا نیامدی کار ما را ببینی! و من بگویم مگر ترجمه مرا اجرا کردید؟! و بگوید بله و من بپرسم مجوز داشتید؟!...» زرگر در ادامه گفت: «من به سختی پیدا می شوم، خط تلفنم را هم عوض کرده ام که خودم را گم و گور کنم، با این همه گاهی اوقات ناشرین ایمیل مرا به کارگردانی که می خواهد متنی را با ترجمه ام روی صحنه ببرد می دهند و آن ها با مکافات پیدایم می کنند و همین، عین طی کردن نیمی از راه است و نشان می دهد طرف ثابت قدم بوده و نگفته حالا خودش بعدا پیدایش می شود. همین برای من کفایت می کند، همین که شورای نظارت و ارزشیابی لزوم رعایت حق نویسنده و مترجم را با درخواست اجازه نامه شان از کارگردان ها به گروه های نمایشی یادآوری می کند و به آن شانیت می دهد خوب است. من بارها گفته ام متن میوه ای نیست که از شاخه درختی در پیاده رو آویزان شده باشد و آدم بگوید می چینمش و می روم. برای متن زحمت کشیده شده و کِشتِ دِیم نیست.»